Recepten ofzo deel 2: taco’s

Nadat ik jullie vorige week de ins en outs heb laten zien van het sushi maken, neem ik jullie vandaag mee op een trip door sizzling hot Mexico. Dit aan de hand van een welbekende delicatesse: taco’s.

Goed. Eerst denk je aan een mengsel van bonen en gehakt. De gehakt laat je eerst rullen (een soort van bakken) in een bakpan, en vervolgens voeg je het toe aan je inmiddels warm gemaakte bonen. Het resultaat: chili con carne. Dat betekent zoiets als bonen met vlees. In het Spaans (voertaal in Mexico, red.). Persoonlijk spreek ook ik liever van chili con carne. Het Spaans bekt nou eenmaal wat lekkerder.
Vervolgens haal je de taco’s (een soort grote Doritos) uit de verpakking, sprenkelt ze met wat water, en dan, jawel, de voorverwarmde oven in (200 graden!!!).

Misschien dat de chili con carne inmiddels aan het afkoelen is. Om het lekker heet te krijgen, want zo eet je het, lekker heet, doe je het nog ‘es de magnetron in.

Zo ziet de chili con carne eruit vóór het de magnetron ingaat

Plusminus één minuut en negen seconden, in de magné!

Het resultaat

De lezer met een scherp/bijdehand oog zal het wel zijn opgevallen dat de rooie bonen die wel eens in dit gerecht voorkomen, ontbreken. Dat komt omdat ik eens wou afwijken van het welbekende. In plaats van rooie bonen: witte bonen. Dat maakt het geheel veel fleuriger. Stel je eens voor dat je twee kleuren bonen mocht combineren, en je mocht daarvoor kiezen uit bruin, wit en rood.
Bruin en rood liggen veeeeel te dicht bij elkaar. Saai. Dat valt dus af.
Rood en wit doe je niet, want dan worden de bonen misschien wel roze.
En je wilt je eten natuurlijk niet roze.
Daarom: bruin en wit.
Niet onbelangrijk detail: de huidskleur van Mexicanen ligt tussen bruin en wit in.
Snap je?

Groente

Coca Cola, een populaire drank.

Als al je andere lepels vuil zijn, kan je gewoon een grote gebruiken

Doe het gehakt in de taco’s, Niet OP de taco’s, maar IN de tacos. De taco is namelijk al gevormd als een soort dubbelgevouwen sneetje brood, waar de spijs dus IN kan. Dat is handig. Niet zoals pizza’s dat je die zélf moet vouwen.

Boem, bam. En nu eten.

Tac Oh

Het eerste probleem dient zich aan. De taco’s zijn te wijd…

Dit blijft er uiteindelijk over.

Je kan ‘m ook van de zijkant benaderen, maar dat is minder integer.

En de avond is verknald.

Zo word je natuurlijk nooit een taconing.

Boodschap aan al de fans: het spijt me zeer…ik beloof beterschap. Ik herhaal: beterschap

Caroline Tensen.

Zou ze d’r haar verven?

Met die gedachte stuur ik jullie de komende dagen op pad. Als je een antwoord heb dat je kan onderbouwen en waarvan ik onder de indruk ben, ligt er voor jou misschien wel een mooie prijs in het verschiet.
Succes!

Als je fan bent…

…van kleine mannen met behoorlijk aparte nekken, dan is dit wat voor jou.

Let ook op de blik van de blonde krullekop misdadiger met lange jas. En de Man met de Snor… (goeie titel voor een film).

Goed nieuws voor de smulpapen onder ons: na het sushigebeuren van vorige week, kunnen jullie over een paar dagen genieten van een nieuw culinair hoogstandje. Wat dat is verklap ik nu nog niet.
Stay tuned.

Openbaring

Ik ben er vanochtend achter gekomen dat je, als je “kutstuk” omdraait, precies hetzelfde woord krijgt.

Wow.

Brandende vraag

Waarom verkopen ze bij de Mac geen chocoladesoftijs? Ik was ooit eens op een kinderfeest in Leeuwarden en daar hadden ze een heuse chocoladesoftijsmachine, groot enzo. Ik ben voorgedrongen en heb  maar liefst drie van die dingen weggewerkt. Stond te glunderen in een hoekje. Dat spul is verdorie ondergewaardeerd.
Sinds die dag heb ik me afgevraagd waarom die clown het niet in zijn winkels verkoopt. McFlurry is voor wussys, daar doe ik niet aan. En ik bedoel ook niet softijs gedompeld in chocoladesaus. Zulke dingen maken me nog wel eens flink pissig.
ik bedoel natuurlijk deze:

De febo heeft het ook al niet. Sowieso zijn die een potje achteruit gegaan. Laatste paar keren dat ik daar was kwam het twee keer voor dat ik een koude kalfskroket uit de muur plukte. Dat soort dingen kunnen niet. En de krokante kip daar is helemaal niet meer krokant. Dat soort dingen kunnen ook niet. En op hun site kan je niet eens muntjes inwerpen. En als je dan al op zo’n hokje/snackneerlegplek klikt (op de site staan er woorden op de plaats waar je normaal grillburgers ofzo verwacht) gaat ‘ie niet eens open zoals we dat gewend zijn. Zo dom. Zo ondoordacht.
Goed. Dat was ‘m.

Niet lekker.

Op een gegeven moment ben je dan 16/17. De plaatselijke Aldi is net in opkomst, en je ouders slepen kratten van dat wortelsap spul mee naar huis. Je vindt het wel lekker dus klok je een tijd lang veel van die flesjes naar binnen. Neemt het zelfs mee op vakanties enzo.
Fast forward naar zeven jaar later. Je neemt een slokje bij iemand van iets dat op multivruchtensap lijkt (ook niet te zuipen eigenlijk, maar je hebt dorst), maar dan blijkt het dit spul te zijn. Totaal niet lekker meer. Bah.
Ben vanmiddag naar Aldi gegaan, deed alsof ik boodschappen zou doen, en maakte vervolgens een foto van die 6pack boven. De aldibewaker stond op 2 meter afstand van me en knikte. De man snapte het maar al te goed.

Ik haat je.

Recepten ofzo deel 1: sushi.

Eerst lijkt het je wel leuk om een keer zelf te proberen. Je hebt gekeken hoe die Japanse dude in restaurant Moshi Moshi het doet, en denkt bij jezelf: dat kan ik ook. Vervolgens haal je zeewier enzo bij de toko. Rijst ook. Japanse rijst welteverstaan. Zalm, komkommers en avocado (wat je normaal gesproken niet te vreten vind, maar in sushi best oke). Japanse azijn laat je je niet aansmeren bij de toko. Ketjap is magic genoeg. Powerketjap…
O ja, en een matje om te rollen.

Hier eindigt m’n verhaal in principe. Kijk naar de foto’s en geniet.

Rijst in een pastabord. Foei. Da’s best fout.

Zo rol je ‘m dus.

Uiteindelijk heb je dit (check de stokjes. check de stokjes nog ‘n keer)

Nog mooier zelfs

Dit kan ook gebeuren, dus hou je mes nat. Ik herhaal, hou je mes nat.

En m’n nieuwste bijnaam is Sushiron.

Als je na het lezen van dit zoiets hebt van: “Wow, Chiron ik wil met je trouwen!”, tja, dan kunnen we er altijd wel over praten.
Groetjes

Lekker!

Maar deze was toch wel het lekkerst:

Grape, man, grape. Grape is vers. Voelde me toch wel een soort bubblegumlord als ik zo’n pakje kreeg. Bellen blazen als een God die bellen blaast.

Oja, Hubba Bubba is voor wussys.

Gedicht.

Ze zullen mij verblijden met een bad van rozeblaadjes en Dom Perignon
“Hebben jullie niet gewoon appelsap ofzo?”
Op het dienblad soesjes gegarneerd met Caramel Suprème
Soesjes met applecinnamonsmaak, that is
Die avond hang ik met Rod Temperton in een bikinibar in Bermuda
waar we ons te goed doen aan vers gebakken kippenbouten
Het klopt: we zeggen nee tegen kroketten
De crowd kijkt naar ons en beseft het:
ja, ook zij hadden een ster willen zijn.
Wauwiteit alom.
IJsjes met spikkels: gotta love ‘em.
We delen ze uit, voor niks, waarna we worden omringd door
ladies who love cool James
Bontjassen, nonchalant op onze schouders gedrapeerd
Vervolgens bespreken we de nieuwe van Neil Diamond en al timend
houden we bij hoeveel mensen ons in hoeveel seconden bekijken als
lilliputters reaching for the sky.
Rechts van mij staat een generaal genaamd Jésus
Zachte G
Ik vraag hem “What’s up?” en proost
Drie vingers in de lucht en een rondje ernaast
It’s the good life indeed

Ik droeg deze laatst voor, en verslikte me een paar keer. Maar het was voor het eerst dat ik hem las én ik was verkouden. De aanwezige mensen vonden me gelukkig wel “leuk/ontwapenend/gezellig”, dus het maakte uiteindelijk niet zoveel uit.
Op google zijn trouwens maar weinig foto’s te vinden van Rod Temperton. Misschien is dat maar goed ook.

doei.

Stop met roken. Alsjeblieft! Dan wordt je weer beter…

…en kunnen we blijven genieten. Zonder te huilen.
Niet voor niets hebben zoveel rappers gezegd dat ze ghost zijn, als Patrick Swayze (afgeleid van die cinemahit met die andere tijger: Whoopi “Flying Duck” Goldberg). Als ‘ie dan straks echt ghost is, wordt het wel heel naar en pijnlijk enzo.

ja echt