Bartho Braat

Vind ik niet zo cool, want braad hoor je met een ‘d’ te schrijven, desnoods met ‘dt’. Een ‘t’ vind ik persoonlijk gewoon iets te gortig.

Nu net

Een uurtje geleden, stopte der een intercity op Station Diemen Zuid.
Dat gebeurt niet zo vaak, dus heb ik er een foto van gemaakt.

Hij is alleen wel op z’n kop, ik hoop dat jullie dat niet vervelend vinden (mocht dat wel zo zijn, dan moet je je hoofd rechtsom roteren, dat zegt de computer)

Het meisje

Van de schoenenwinkel vroeg of ik de doos wou houden, en toen wou ik antwoorden “Ja, ik spaar dozen”, maar in een split second bedacht ik dat zo een antwoord misschien niet zo goed zou vallen. Dat het misschien niet zo verstandig zou zijn. Dus zei ik “Ja hoor, doe maar.”

Maar ik spaar ze wel hoor, ik heb er een stuk of zeventien, de een wat lelijker dan de ander, de ander wat mooier dan de een.

Deze hoort nu fijn bij de collectie.
De schoenen zijn ook heel mooi overigens.

Een ouder

Echtpaar, de vrouw met het kapsel van een struisvogel, de man niet, keek vanochtend bewonderend naar me terwijl ik pindakaas op een broodje smeerde. Alsof ik een beertje was.

Wow

Als je lang nadenkt kom je er gewoon achter dat, als je ‘iedereen’ uit elkaar haalt en vervolgens omdraait, ‘een ieder’ krijgt.
Dat wist ik echt niet.
Maar nu vraag ik me dan wel af wat er nou eerder was.

Hoe ik mijn trui heb genaaid

Nou gewoon, met naald en garen.

Het was zeg maar een trui die ik een jaar of drie, vier geleden (ben niet echt gegroeid sindsdien, maar ben wel áfgevallen) had gekocht voor een tientje en vervolgens niet heb aangedaan. Toen vond ik hem weer in de kast. Op school kreeg ik, de dag dat ik hem aanhad, een compliment dat zwart me goed stond. Dat compliment wou ik de volgende dag best wel weer krijgen dus was het de bedoeling dat ik hem weer aan zou doen de volgende dag. Maar toen zag ik een kleine scheur (volgens mij noemt men zoiets een gat) in de linkermouw en dat nodigde wel heel erg uit om verder te trekken. Dat heb ik gedaan. En toen moest ik dat dus weer rechttrekken, anders zou ik het de volgende dag niet aan kunnen doen.

Nou, om te beginnen maar een foto van de uiteindelijke scheur, vanaf begin mouw tot aan de oksel. (Bij nader inzien is dit niet zo een goeie foto, valt niet veel te zien. Misschien had ik er beter chocolade, snoepjes of steentjes in moeten gooien. Of desnoods een pen, hoewel je daarmee misschien minder snel diepte enzo kan aantonen. Iets met dimensies ofzoiets).

Vervolgens, garen in m’n mond. Want dat wordt dan soepeler enzo, om makkelijk door het oog van de naald te rijgen enzo. Dat leerde ik toen ik 5 was.

Hier lijkt het soepel genoeg.

Maar het blijft spannend, want het is maar de vraag of ik nog flexibel ben. (Voor zulk millimeterwerk moet je dat wel zijn. Het werkt met precisie en accuratie en minutieusiteit enzo, als ook nauwzetterij)

(Helaas heb ik geen foto’s van hoe ik de naald – nog zonder garen – vast hou. Beetje jammer, tis toch de helft van de actie. Maar ach, deze scene slaan we dan maar even over, jongens.)

Hier ben ik blij omdat het me gelukt is, garen door het ding heen te rijgen.

Hier hou ik de naald vast. Met garen derin.

Nou, het naaiproces is inmiddels al een tijd gaande. Het gaat naar behoren. Bij vlagen zelfs (zeer) goed.

Hier ben ik blij omdat, na dat het eerdere garen op is, het me voor de tweede keer lukt om nieuw garen door het oog van de naald te krijgen. Weer heel minutieus gedaan. Yep.

Na nog een flinke sessie, is dit het uiteindelijke resultaat.

Eerlijk gezegd was ik een beetje vergeten dat het mooier enzo is als je vanuit de binnenkant van de trui naait, omdat het dan niet te zien is dat je het hebt gedaan. Terwijl het andersom wel weer zo is. Maar dat kon me niet echt bommen, het was een plezierige avond. En de volgende dag kreeg ik mooi weer een compliment.

Kort gesprek

Dat ik laatst had met een meisje.

Meisje: Jij bent toch Surinaams?
Ik: Ja.

Korte lange stilte

Ik: Jij bent toch Marokkaans?
Meisje: Ja
Ik: Oké

Jullie zijn smerig

En dat is treurig, want jullie zien er wel heel kleurrijk uit. En kleurrijk en smerig hoort normaal gesproken niet te matchen. In jullie geval kan ik er echter niet om heen draaien.

Om het allemaal nog treuriger te maken: jullie zijn het type kado dat je kado krijgt en vervolgens weer kado doet aan een ander die het vervolgens weer een ander kado doet. Dat moet ontzettend naar en vervelend zijn.
In ieder geval is het treurig.

Sorry.

Onnie Dep

Was hier

Flamingosoep in een coca colaglas met ijsberen derop

Lijkt niet zo moeilijk, als je het recept hoort. Das namelijk niet zo moeilijk: een scheut citroenlimonade, daarbij een scheutje aardbeilimonade en vervolgens aanlengen met water.
Dan krijg je zoiets:

“Ja tuurlijk, lekker makkelijk, dat kan iedereen” denk je misschien.
Dat is niet erg. Misschien kan iedereen het.
Maar niet iedereen heeft een coca colaglas met ijsberen derop. Nu jij weer, wijsneus.

Oh ja, nu we toch bezig zijn, wil ik graag de groetjes doen aan het potje pesto dat figureert op onderstaande foto.

Yo pesto

Aardbeili-monade klinkt trouwens als een interessant woord, weet alleen nog niet waar voor ik het zal gebruiken. Wikipedia zegt iets over monades maar ik heb niet echt zin om te lezen wat er precies staat, het is verdorie maandagavond, heb wel betere dingen te doen.