Archive for juli, 2008

Ik en Dan Aykroyd

juli 26, 2008


Er ging iets mis.

Ik heb overigens altijd gedacht dat ‘ie Akroyd heette.

Ik weet nog niet echt wat het betekent,

juli 26, 2008

maar “tournipiditeit” klinkt wel als een lekker woord.
Vannacht had ik gedroomd dat ik een gesprek had met iemand over gereformeerde tournipiditeit en we waren het beide erover eens dat het zo niet langer kan.
Ik heb ooit geleerd wat gereformeerd betekent, en het is nog steeds één van m’n favoriete woorden om interessant bij te kijken. Praten over reformatie, ja, niets is fijner.
Zelf vermoed ik dat tournipiditeit iets te maken heeft met tournedos.
Wat dan wel weer een beetje raar is, want ik heb nog nooit gehoord van gereformeerde tournedos.

“F” staat voor films 2

juli 26, 2008

Inmiddels is het alweer 2 maanden geleden dat ik een blok scenario afrondde op school.
Ik heb een film geschreven waarin wordt bewezen dat Italianen echt wel kunnen darten.
Guess what? Ik heb het gehaald, natuurlijk.
Met de hakken over de sloot, dat wel.
En om dat te vieren heb ik weer een lijstje gemaakt met filmtitels, waar ik de hele dag aan heb gewerkt. Tussen haakjes geef ik suggesties, want tussen haakjes is de geschikte plek voor suggesties.
Natuurlijk ook wat internationale titels. Voor de globetrotters die alles al hebben gezien (op een Engelsachtige manier; I’ve seen it all).
Geniet, enjoy, let it taste like a salmon (oei, nu ik dit laatste uittyp besef ik dat dit misschien ook wel een titel waard is.)

1. Jan Jaap en het geheim van de gouden walvis (Die walvis kan dingen. Jan Jaap is de enige die het weet. Kleine cameo voor Willy de Orka. Die ziet de gouden walvis passeren en mijmert vervolgens over 1993. Hij zucht ook een paar keer. Vleugje Showgirls. )
2. Dwarfs on a tandem (Een soort “Snakes on a plane”, maar dan anders. En ze hebben bordeauxrode shirts aan)
3. Hoe een klok tikt…en meer (Tik…tak…tik…tak…tik…tok)
4. Pinocchio VS The Rednosed Reindeers (Op een dag besluit Pinokkio dat ‘ie zich ook bezig wil gaan houden met kerst en rode dingen. Wil het hulpje worden van de kerstman. Ruzie natuurlijk met de Reindeers. Op het einde komen ze samen en zingen ze een lied genaamd “Groeien en gloeien”. Of “Gloeien en groeien”)
5. Walking on water with a young bitch (Stel dat Jezus nu zou leven. En dat ‘ie dan een jong vrouwelijk hondje aan een ketting had. En dat ‘ie dat hondje dan kon omtoveren als hij behoefte had.)
6. Champagne Jopie I: V.I.P. (Toen alles nog goed was. Een klein beetje schieten in de tent)
7. Champagne Jopie II: R.I.P. (Een beetje onhandig dat de kijker misschien al wel weet wat er op het einde gebeurt, maar daar verzinnen we wel wat op)
8. Champagne Jopie III: Schatjes op de begraafplaats (Een film lang over het begraven van Jopie. Veel anekdotes, o.a. van boezemvriend Sigafretje, een pratende fret die…jawel. De titel verwijst naar het tweede deel van de film, waarin Sigafretje onpasselijk wordt van het legioen schatjes op de begraafplaats. Cameos van o.a. Pietje Kanarie en Jonie Canneloni.)
9. Champagne Jopie IV: Champagne Jopie strikes back (Hij is terug, en hoe. Schieten in de tent)
10. Turkie McTurk: The Emperor’s Son (Een soort Turkse Indiana Jones. Hoeft natuurlijk niet écht turks te zijn. Kan ook nepturks, zoals er ook nepitalianen zijn. McTurk was voorbestemd om z’n vader op te volgen, maar koos toen voor het leven in de wildernis. Het begint met dat ‘ie Turkse zakmessen aan het ontwerpen is.)
11. Turkie McTurk, too (Het schijnt dat er een tweede Turkie McTurk is, gelanceerd (uit wraak) door papa McTurk)
12. Turkie McTurk 3: Meet me at the bar. (Jaren later…Na vele omzwervingen geraakt McTurk in Ierland waar hij zijn tijd letterlijk doodt. Daar in Ierland valt hij niet op aangezien zijn naam gewoon met Mc begint. In de bar hoort hij toevallig dat een Franse zanger, wiens naam met een “P” begint, Schotland in rep en roer brengt. Uiteraard wordt er geschoten.)
13. Turkie McTurk 4: Who shot McTurk? (Niemand weet dat McTurk tijdens een van zijn vele trips een zoon heeft verwekt. Behalve de zoon zelf en diens Keniaanse moeder. Jaren na pa’s dood besluit de zoon op onderzoek te gaan. Hij ontdekt niet alleen dat zijn vader zakmessen kon maken, maar ook dat de ouwe een begenadigd fluiter was.)
14. How the golden sun became a forest, suddenly (plaatjes van de natuur, met een Chinese voiceover waarvan niemand iets begrijpt. misschien wel het Chinese antwoord op die ene van Al Gore)
15. Nein, nein, ich will das nicht (Misschien wel het vervolg op Der Spanien Partyisland ist ganz geil)
16. De ontdekking van de ontdekkende ontdekdingontdekkers (Ze ontdekken dingen)
17. Wow, look what I discovered (De Engelstalige versie. Als uitdaging voor de filmmaker die dit kiest, stel ik voor dat ‘ie de personages alleen maar dat zinnetje laat zeggen.)
18. Gekke Henkie en de pindakaasaffaire (De voiceover bij de trailer moet dan, terwijl er een shot van allemaal pindakaaspotten te zien is, zeggen: “Eerst at Hij slechts jam…” Film over de ongekroonde koning van de underground pindakaasbiz)
19. Pudding in de vriezer (Het is groen. En soms wordt het rood. Horror.)
20. Let it taste like a salmon (Over het wel en wee in stripclubs)

Lieve lieve filmmakers/scenaristen/regisseurs/productiemeisjesmetgoeieideeën, als je hiervan gebruik wil maken kan dat, maar ik verwacht op z’n minst een metdankaantje.

Graag gedaan.

Duif op straat

juli 26, 2008

“Duif op straat”

Wordt vervolgd.

Ik zat te kauwen op een pepermuntje en toen voelde ik de volgende zin opkomen:

juli 18, 2008

“Ik zat te kauwen op een pepermuntje…”

Ik voel een gedicht.
Misschien wordt het: “Je brak m’n hart terwijl ik ergens zat te kauwen op een pepermuntje”

Of:
“Ik zat ergens te kauwen op een pepermuntje en toen kwam jij in mijn leven
Ja, jij.
Daarna gingen we macaroni eten – met kaas.
Maar ik had gelukkig pepermuntjes…
De rest was geschiedenis!
Totdat ik zei dat ik toch meer van zoete pannekoeken hou
Dat vond jij te zoet.”

Toch weer een treurig eind. Misschien zal het wel eindigen bij “De rest was geschiedenis”, zodat mensen zelf verder kunnen fantaseren. Misschien ook niet.

Verrassing

juli 17, 2008

Ik kwam net thuis met een pittig hoofdpijntje dat ik waarschijnlijk heb opgelopen door te weinig eten. Vandaag heb ik namelijk slechts een bordje rijst met kip gegeten om acht uur ’s avonds en, in de middag, wat pindas met een jasje eromheen.
Nu had ik niet echt trek om echt iets te eten, maarja hoofdpijn verdwijnt niet zomaar. Of je moet gaan slapen, maar guess what, ik heb geen zin om te slapen. Ik blijf tot laat op, ben niet voor niets een rebel.
Dus heb ik besloten om maar iets te eten wat ik lang niet heb gegeten, namelijk een broodje speculaas.
Ook een broodje speculaas maken? Dat kan.

Eerst neem je een pak speculaas.


In een pak speculaas zit wel 400 gram, oftewel iets van 30 speculazen. Ik ken mensen die mensen kennen die een maand daar over doen. Let wel, dit is bakkersamandelspeculaas, net iets specialer dan een simpel speculaasje.


Vervolgens het brood.
Liever wit brood, want dat smaakt nergens naar, wat dus betekent dat de fijne smaak van speculaas en de zachtscherpe tinteling van de amandelen behouden blijft.
Boter smeren op mijn brood was wel zo makkelijk geweest, maar ik eet geen boter dus dat is out of the question.
Had natuurlijk in plaats van boter ook wat chocopasta kunnen doen, maar ik lust een broodje speculaas en niet een broodje chocopasta met speculaas.

Maak het pak speculaas open.

En vervolgens leg je een paar speculazen op de onderste snede brood.

Ik had graag gezien dat m’n speculazen het brood helemaal zouden bedekken, maar helaas. Drie speculazen is dus net iets te weinig, vier is weer te veel. Het word dan ook hoog tijd voor een speculazensnijder.

Doe de tweede snede boven op de al bedekte snede.

Zo.

En klaar is kees.

Kees.

Een goed broodje speculaas gaat vergezeld van een flink glas Taksi. Taksi tropical, to be exact.

(Deze Taksi komt overigens uit België.)


Omdat ik vandaag dus rebels was ingesteld heb ik besloten om m’n Taksi te drinken uit een echt Coca Colaglas. Zo eentje waarop van die letters staan.


Het was wel een beetje een vervelend glas, want m’n neus is net iets te flink om er comfortabel uit te kunnen drinken.
Taksi drinken kreeg dus een soort wijndrinkeffect (m’n neus is ook vaak iets te flink voor wijnglazen) maar ik hou helemaal niet zo van wijn dus de volgende keer drink ik gewoon weer Taksi uit een Ikeaglas.

Top 10 woorden die met een “p” beginnen

juli 16, 2008

Waarom? Omdat de P de zestiende letter van het alfabet is.

In willekeurige volgorde

1. Prakkie (eten)
2. Papoea (mensen uit bepaald land)
3. Pikkepijper (dit is Hoofddorps voor het Engelse cocksucker)
4. Papzak (dikkerdje)
5. Paksoi (Chinese bladgroente)
6. Pknikker (zoiets als knikker maar dan met een p ervoor)
7. Papadapoulos (Grieks)
8. Pousseren (ik weet niet maar het klinkt wel interessant)
9. Poeier (omdat poeieren lekker is)
10. Pulken (omdat het is wat het is)

Volgende keer in de to-P 10 onder anderen pandoering, pecalcitrant, poulee en pickles.
Ik vind het trouwens vervelend om op een poef te zitten die net te klein is om op te liggen, dus poef komt er sowieso niet in. Of het moet gaan om tovertaal, maar tovertaal daar doe ik niet aan.

Kunst

juli 16, 2008

“Honeyloopdriehoek in kom”

Une gerecht specialemént

juli 16, 2008

Ik heb lang niet gekookt. Koken is, zoals kookconnaisseurs ongetwijfeld weten, een kwestie van intensheid. Als je kookding niet intens is, is het niet intens, en niet intens is niet goed. M’n intensheid wat betreft koken was een tijd lang verdwenen. Je moet je eens voorstellen dat je graag dingen wil voorschotelen die voorzien zijn van je handtekening. Authenticiteit enzo. Als een gerecht niet echt van jou komt, kunnen mensen net zo goed naar cafés en barretjes en andere plekken waar je kan eten.

Er zijn een hoop mensen die zodanig onder de indruk van mijn kookkunsten waren dat ze me tijdens meetings erop wezen dat ik meer moest doen met koken. Méér koken dus. Overige reacties liepen uiteen: van schouderklopjes tot ferme schouderkloppen, en soms zelfs buigingkjes.
Allemaal mooi en wel, maar dat legt wel een enorme druk op je. Ik moest dus een tijd afstand nemen van de kookwereld om weer tot frisse inzichten te komen, een klein sabbaticaltje.

Om te vieren dat ik nu mijn comeback maak in de kookwereld, een speciaal gerecht.
Koninginnesoep royal de la crème avec le bami.
Oftewel: Franse bamisoep.

(Ook ter ere van de tour de france, die ik volg via teletekst. Op pagina 856 kan je van alles lezen over de gele trui enzo)

In het begin leek het even lastig kiezen: kip of rund?

Dit is kip.


Dit is rund.

Maar een wijs man zei ooit dat kip één van de hoekstenen van het koken is (sorry vegetariërs), wat erop neerkomt dat kip één van de hoekstenen van het koken is. En poulee is het tofste Franse woord dat met een P begint. Appeltje eitje dus.


Hier poseer ik (links) met de trotse winnaar.


Dit is een foto van water dat aan de kook moet worden gebracht. Zet zoveel water als je denkt dat goed is. Ik zou eigenlijk wat specifieker moeten zijn op dit gebied maar ik kan niet echt goed omgaan met deciliters enzo, soms denk ik wel in liters maar dat is een ander verhaal dat ik ooit nog zal vertellen. Dit soort dingen doe je nou eenmaal op gevoel. Op deze foto lijkt het alsof je helemaal geen water ziet, maar dat is gezichtsbedrog. Het heeft iets te maken met transparantie enzo.


Dit is een foto van kokend water. Kijk maar naar de belletjes, als die tevoorschijn komen betekent het dat het kookfeest nu echt kan gaan beginnen. Tip: doe je vinger niet in het water, je kan je bezeren. Ook niet je pink ofzo, omdat je denkt dat pinken niet belangrijk zijn (stel je voor dat je je pinkie kwijtraakt, dan kan je niet meer pinkworstelen.)

Dan kunnen we, nu het water aan de kook is, beginnen met wat de Koninginnesoep royal de la crème avec le bami, de crème de la crème maakt. (Helaas ben ik de fotos waar ik de mie in het kokende water laat glijden kwijtgeraakt, ooit zal ik daar nog een apart bericht aan wijden)


Natuurlijk, de kruiden. In het Frans ook wel: les herbes.


Uiteraard de Thai Red Curry paste. (Ze hebben ook groene maar die is aanzienlijk minder. Aanzienlijk.)


Tomaten. Die kennen jullie wel.


Rucola. Dat gaat er niet in. Rucola hoort niet in soep.


Oranje paprika’s, in het engels orange sweet pepper. Rond koninginnedag vaak in de aanbieding, maar nu in juli helaas niet. Desondanks een must.


En natuurlijk les pointes sur l’i: légume de la soupe (soepgroente, red.), een finishing touch waar je U tegen zegt.

Omdat ik zo intensief bezig was, ben ik ook nog eens vergeten fotos te maken van de gepluisde kip, maar dat hoort er natuurlijk in. Een wijs man zei ooit iets over kip als hoeksteen.
Zie hier het uiteindelijke resultaat. De tomaten ben ik overigens vergeten.


Spikkelheet opdienen. En dan blazen als een gek, je tong kan je natuurlijk niet verbranden. En minzaam kijken naar de soep, met de blik van een echte kenner.

En, was het lekker?


Maar natuurlijk.

R.I.P. Pissebed Bob

juli 10, 2008

Dit is een foto van de schoenen waarmee ik eergistermiddernacht een pissebed, pissebed Bob, heb doodgetrapt. Het was een beetje een spijtig ongeval. Ik liep te lopen en opeens hoorde ik iets krakken. Wat weer best een beetje toevallig was, was dat ik die avond The Hulk had gezien in de bios en dat ik nu dan zelf iets Hulksachtigs heb gedaan. Hulk enzo was zelf ook slachtoffer, kan wel zeggen dat dat ook voor mij geldt. Nooit was er sprake van enige opzet en het treurt mij zeer dat dit naar schatting het 543e dier is waar ik de dood van op mijn geweten heb.
Uit respect naar alle mensen die pissebedden een warm hart toedragen vraag ik graag een moment stilte.

De stilte gaat nu in.

Bedankt.

(Ps. eigenlijk heb ik een beetje gelogen, het waren kleine blauwe lage licht tedere schoenen, meer schoentjes, maar dat is weer vervelend voor de Vereniging van Pissebedvrienden. Zwarte allstars komen iets robuuster over, en dan hebben zij ook weer een verhaal over heldhaftigheid. Kunnen zij daar een film over maken.)