Archive for september, 2008

Iets over eten

september 29, 2008

een soort recept zonder plaatjes, waarschijnlijk voor een nieuwe voorstelling over eten enzo.

Dat je dan ook van die types hebt
Van die types he
Een broertje ofzo
Of zo’n neefje waar je een stronthekel aan zou hebben alsie je neefje niet was
Dat je dan bijna denkt dat je moeder ook een tiefeshekel zou hebben aan der broer,
de vader van dat neefje, als het zomaar iemand was
Hoewel dat natuurlijk niet echt kan
Een hekel hebben aan zomaar iemand
Maar afin
Dat je dan een broodje aan het prepareren bent
Casinowit natuurlijk
Geen extra poespas
Van dat gedoe met van die pitjes enzo
Wie heeft er in hemelsnaam maanzaad bedacht
Maanzaad, hallo?
Gewoon casinowitjes
Paar van die plakkies kaas erop
Het liefst belegen, maar dat maakt niet uit want het is slechts ter ondersteuning voor wat nu gaat komen:
Chorizo de pamplona.
Extra veel plakken Chorizo de pamplona
Salami kan ook, salami is ook best oke
Asset maar geen cervelaat is
Dus nu heb je de casinotjes, de kaas, de wors
Maar das nog niet alles
Een slaatje deroverheen
En dan wat van die zwarte pepers deroverheen sprenkelen
Grof gemalen zwarte pepers
En dat dan lekker onder de grill
Of de koekepan, dat mag ook
Met een beetje boter derbij
Niet te veel, gewoon een mespuntje hoor
Dat je dan dat broodje, als het eenmaal bereid is, op een lekker groot bord zet met van die randen deromheen
Citroentje dernaast, en wat sambasaus van Calve
Klaar om te eten
Dat je ook echt klaar bent om de eerste hap te nemen
Broodje helemaal naar je mond toe gebracht enzo
Dat vervolgens dat broertje of strontvervelende neefje bij je in de buurt komt staan
Hij ruikt iets lekkers, zegtie
“Ja, da’s een broodje”, zeg je
“Hmm, heb je een broodje gemaakt?”
“Ja, da’s een broodje”, zeg je
“O…”
Hij blijft maar een beetje staan en rondkijken
Uit beleefdheid bied je ‘m een hap aan
En hij zegt nog ja ook.
Terwijl je zelf nog een hap moet nemen.
Blijkt ook nog eens dat het zondagavond elf uur is en je trek hebt in coca cola
Kouwe coca cola, het liefst innen glas
Maar de super is dicht en de avondwinkel blijft maar tot tien uur open
In de voorraadkast zijn blikjes pepsi max
Maar pepsi max is geen coca cola
En als het dan ook nog eens
Lauwe pepsi max is
Wat dan?
He?
Wat dan?

Ps, dat laatste is echt gebeurd

Aanvankelijk vond ik de pepsi max zo meevallen dat ik ‘m ’t goedkeurteken gaf (die met die drie vingers enzo, weet iemand trouwens waar dat vandaan komt? drie vingers en een rondje?) maar de fotograaf wist dat ik me waarschijnlijk zou bedenken en liet er dus maar 1 en een kwart vingertje op komen. Wat ook wel klopt, moet ik zeggen.

ps2, ik heb gelukkig geen strontvervelende neefjes, en m’n broertje is zeer aardig.

Hier zeg ik volgens mij iets over koppies thee en een pakkie koek

september 29, 2008

Het blijft toch eng om je zelf terug te horen, heb dat dan ook nog niet gedaan.
In m’n gedachten ben ik namelijk nog steeds iemand met een vrij hoge stem.
Dan kan zoiets best confronterend zijn. Denk ik.

Ps.
Mooi hemd, he? Was maar een tientje, ooit in Spanje. Eigenlijk zou je ook moeten zien hoe goed ie past bij m’n knisperende spijkerbroek en m’n grijze schoenen uit 2002. Maarja.

Laatst heb ik een half uur naar de maan gekeken

september 29, 2008

Hij was vol.

Skileraar

september 20, 2008

Net zag ik op teletekst, bij de headlines, iets over een skileraar die oppermachtig was, ergens op een plek die Frans klonk. Ik heb nog nooit gehoord over een skileraar die oppermachtig is, het lijkt me ook heel dom dat je je als leraar van zoiets dan autoritair gaat lopen opstellen. Straks breekt er nog iemand een been omdattie zich ongemakkelijk voelt en moet huilen.
Na, laten we zeggen zes minuten en 42 seconden, viel het kwartje (jammer dat die er niet meer zijn, ik denk er wel eens over na om een twintigcentje en een vijfcentje bovenop elkaar te plakken, maar dat is toch een beetje anders) toen bleek dat er geen skileraar stond maar skeeleraar.
Volgens mij moet het als skeeleraar ontzettend frustrerend zijn als mensen je vergelijken met dat andere (“Zij hebben stokken enzo, wij hebben alleen wieltjes”).
Sowieso is het wel een lullig begrip. Ik denk dat skeelerer of skeelerder veel prettiger is. Of skeeleur.

Waarom

september 19, 2008

Heet een luipaard een luipaard?
Ze kunnen toch best hard rennen?

Kunst

september 19, 2008

“Rennend konijn”

Ik kwam er gisteren dus achter

september 19, 2008

Dat Tout Fabienne niet alleen betekende dat het programma van Fabienne was, als in “Alles Fabienne”, maar ook “Alles gaat goed”.
Gisteren heb ik mezelf dan ook ontzettend trots gevoeld. Ik heb drie keer “tout va bien” gezegd in de spiegel en toen was ik heel blij en heb ik een kopje Nesquik gedronken.
Fabienne enzo was dus toch best slim.

Beste/Yo Fabienne,

Als je dit leest:
Misschien moeten we elkaar ontmoeten ofzo, ik ben ook best slim en tegenwoordig ben ik ontzettend goed in Frans.

Bonjour/Laters,

Chiron Holvìn

Corry Konings

september 19, 2008

Is weer single.

Als je het nog niet wist

september 8, 2008

M’n baard heeft na vier maanden puur genot het loodje moeten leggen. Ik zie er nu dus gewoon weer uit zoals ik eruit zag voordat ik een baard had, en dat is ongeveer zo:

Het was een beetje lullig voor m’n baard dattie na zo een lang samenzijn door de wc werd gespoeld, maar ach, in de baardehemel kannie nu wel mooi zeggen dat z’n baasje het zelf heeft gedaan. Zelf met het volle verstand heeft besloten enzo, en zich niet door een kapper heeft laten overhalen ofzoiets. En z’n voorgangers hebben het vaak niet langer dan drie weekies volgehouden.

Toen ik een baard had kreeg ik van mensen tussen de, laten we zeggen 6 en 72 maanden, vaak best wel van die confronterende blikken. “Die knul hebt nog steeds een babygezicht. Wie probeert die arme stakker in hemesnaam nou voor de gek te houden? Zo aandoenlijk…”
Op een gegeven moment ben je het helemaal zat, die blikken, en heb je ze door.
Dat is misschien wel de werkelijke reden van dit, voor sommigen, plotselinge.
Plus het feit dat het nu, met een (onzichtbare, maar wel aanwezige) stoppebaad verdomd/belachelijk/haribo lekker voelt om met m’n kin over m’n borst te wrijven. Dat heb ik gemist.

Iemand

september 7, 2008

heeft een hap genomen uit mijn afstandsbedieninghouder.

hap

Dat is nooit zo leuk.
Laatst was ik ‘m trouwens kwijt die afstandsbediening en toen bedacht ik dat het wel fijn zou zijn als ik mijn afstandsbediening kon opbellen. Zo van “hey, waar ben je?”. Hetzelfde gevoel had ik ook vaak toen ik nog een agenda gebruikte. Die gebruik ik tegenwoordig dan ook niet meer zodat ik ‘m niet kan kwijtraken.