Ik heb een nieuwe rugtas

Een zwart Dakine’tje, zo eentje die iedereen nu heeft.
Zo eentje:

Emma beschuldigde me laatst ervan dat ik haar had gekopieerd, omdat zij eerder een zwarte had.
Toen gaf ik haar als antwoord dat ik al zwart was voordat zij uberhaupt wist wat zwart was.
Zo’n briljant antwoord had ze natuurlijk nooit verwacht. Ze kon niet anders dan een beetje naar lucht happen (zoals van die vissen doen, weetje wel) en me vervolgens gelijk geven.

Nou, ter ere van het feit dat ik dus een nieuwe rugtas heb, heb ik een gedicht geschreven (dat niet echt loopt, maar tegelijkertijd toch weer wel), en het heet: “Dakine’tjes op le rug” (misschien moet het wel “la rug” zijn, m’n Frans is niet helemaal up to date, maar ik moet zeggen dat “le” iets lekkerder klinkt dan “la”, dus stel dat het “la” zou zijn, dan zou ik stiekem misschien toch wel voor “le” gaan)
Het speelt zich ongeveer af op een boulevard in Slotervaart (daar ben ik ooit geboren).
Dus stel je maar voor dat je een keer zomaar in Slotervaart beland, en datter dan ook zand ligt en het warm is. Echt heel warm. En dattet vet gezellig is.
De hoofdrolspelers zijn Calimerootje, Mehmet, Abdel, Abdoel, Sanders en Joachim (nee, ik ook niet).
Rachid (geen idee) heeft een kleine cameo.

Slenterend over de boulevard lopen we rond avec Dakine’tjes op le rug
Mehmet word uitgelachen omdat hij nog steeds die aftandse Eastpak draagt – inclusief touwtjes die hij in 1998 voor 25 cent per stuk kocht.
Wat een grapjas die Mehmet, wat een grapjas
Bapaotjes worden links en rechts uitgedeeld
Oeh la la
een plezante verrassing vol varkensvlees…
Tussenhaakjes 1: Only God can judge us.
Tussenhaakjes 2: Abdel, de jankerd, wil ook wat zeggen: “niet verder vertellen, niet verder vertellen alstublieft”
Rachid deelt kushandjes uit aan nimfen die voorbij paraderen
Kolonel Sanders legt het balletje breed
Ik: pass le ballon, eerste paal!
Hij:
trapt over de bal heen en struikelt
Mehmet lacht dat het een lust is
’s avonds bij het kampvuur
Wederom bapaotjes (met kip deze keer)
focaccias
en speculaas toe
Joachim zingt dat ene liedje van de man in the mirror
Abdoel komt in canon met een snik in z’n stem die ons doet denken aan die ene keer dat Sanders betrapt werd op het jatten van een pakkie aardbeienyoghurt.
Aardbeienyoghurt

Aardbeienyoghurt kan aan het eind nog een stuk of drie keer herhaald worden, zodat het een soort in trance ding lijkt. En dattet dan weer heel kunstzinnig klinkt.

5 Reacties to “Ik heb een nieuwe rugtas”

  1. Jordi Says:

    Och, Dakine is toch ook alweer uit? Ik heb mijnes al zo’n vier (4!!) jaar. Eastpak c’est retro alweer!

  2. chironskiswonderfulworld Says:

    shit…zie ik er niet alleen uit als een 16jarige schooljongen, maar gedraag ik me ook nog eens als een…
    ik ga dan wel effe een kipling halen, als troost…met zo’n aapie eraan

  3. Jordi Says:

    én bijpassend etui natuurlijk!

  4. Jordi Says:

    schriften, agenda, alles.

  5. chironskiswonderfulworld Says:

    en aan de voorkant dan een apart vakje voor le broodtrommel met daarin een sinasappeltje…want dat heeft dit dakine’tje weer niet…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: