Archive for oktober, 2008

Het is wel heel erg fijn

oktober 18, 2008

Als je de hele tijd denkt dat je glas leeg is, maar dan ontdekt dat er nog precies één laatste slok over is waardoor je niet naar de keuken hoeft te lopen om het pak te pakken.

oktober 18, 2008

(klik)
(M’n naam staat er wel verkeerd gespeld. En als bijnaam heb ik “pappie”, wat raar is aangezien ik mezelf nooit of te nimmer pappie zou noemen.)

Zondag 26 oktober dus, om 13.30 en 14.45 in het dutch design center in Utrecht (of is het “de dutch design center”, irritant altijd met dat engelse gedoe. en als het beiden mag vind ik het stom want dan is het alleen maar omdat men het niet weet en niet durft te bepalen). In december ook in Amsterdam te zien.

Afgelopen nacht

oktober 18, 2008

Gooide ik voor het eerst in mijn leven de afstandsbediening naar m’n tv. Eerst wist ik niet of ik het bovenhands of onderhands moest doen. Na wat wikken en wegen ben ik toch maar gegaan voor de bovenhandse worp, meer effect en snelheid. Kracht ook. Helaas kreeg ik er niet echt een bevredigend gevoel van, werd er niet blijer van ofzo, ondanks het feit dat het ding mooi kletterde op de grond (na eerst tegen de beeldbuis te zijn gekinkeld). De tv kon het allemaal niets schelen. Toen ben ik maar gaan slapen.

Hier ligt ‘ie dan, op de grond. Enigszins gehavend, maar dat was ‘ie al.

De tv kon het niks schelen.

Vanmiddag was ik

oktober 18, 2008

Bij de Chinese groothandel om een paar potten marshmellowpasta te kopen, maar in plaats daarvan vroeg ik naar een roze strippenkaart.
Die hadden ze helaas niet.

Kunst

oktober 15, 2008

Na het daverende succes van “Spin hangend aan touwtje op standby/sleep: nacht” (alweer bijna twee maanden geleden) kon “Spin hangend aan touwtje op standby/sleep: dag” natuurlijk niet uitblijven.

Hierbij dan ook: “Spin hangend aan touwtje op standby/sleep: dag”

Geniet ze.

De tosti

oktober 15, 2008

Was lekker.

Op het Amstelstation

oktober 15, 2008

Staan er tegenwoordig boompjes.

M’n duim

oktober 12, 2008

Is inmiddels vrijwel helemaal hersteld. Zo goed als nieuw, ik kan ‘m weer gebruiken voor van alles en nog wat. Dat zijn denk ik wel van die gelukkige momenten in het leven, als je beseft dat je weer alles kan doen.
De eerste klus was best een lastige. Intensief ook. Had m’n nagels al weken niet geknipt en daar was het nu wel echt tijd voor. Met m’n rechtervingers kon ik natuurlijk makkelijk de linkers doen, fluitje van een cent, met die rechters was niet aan de hand. Toen was het dus tijd voor andersom.
Best huiverig ben je dan. De pleister was er net vanaf, de spanning was best om te snijden ja. Zo’n jaap die net dicht is, het is nog maar de vraag of die dat wel allemaal volhoudt enzo.
Ik begon met het knippen van de rechterduimnagel. Ging goed.
Rechterwijsvingernagel. Ook goed.
Rechtermiddelvingernagel. Van een leien dakje.
Rechterringvingernagel. Fabuleus.
Rechterpinknagel. Dit is bijna belachelijk, man…

Dit bewijst nog maar eens dat ik een geweldig gevoel voor timing heb.


Zo goed als nieuw.

Ik was er laatst

oktober 12, 2008

Een soort getuige van hoe een jongen zijn verveeld kijkende date probeerde te paaien, in de tram. Ze waren beiden aan het staan en zeiden niets tegen elkaar. Toen kwam er een bank vrij en balde die jongen zijn vuist, hij maakte een soort yes-gebaar. Vervolgens zei die “Wilt u staan, ik kan zitten…” tegen die date. Ik heb zeker een halve minuut nodig gehad om dat te begrijpen.

(Dat van die gebalde vuist heb ik erbij verzonnen voor een mooi effectje, maar hij leek wel blij dat hij deze grap eindelijk eens kon gebruiken. Haar reactie was helaas niet echt om over naar huis te schrijven.)

Chinees eten

oktober 12, 2008

Vind ik vaak wel lekker enzo. Laatst had ik in Rotterdam, in zo’n chinees tentje waar ze chinees eten serveren, foe yong hai besteld omdat ik dat lang niet had gegeten, foe yong hai. Toen ik vervolgens een soort rooie homp op mijn bord kreeg was het wel even schrikken. Foe yong hai zag er namelijk in mijn gedachten altijd best romantisch uit. Uiteindelijk was het toch best lekker. Champignonnetjes erbij, gehakt en gebakken kip enzo. Preitje erop. Terwijl ik niet eens van prei houd, kun je nagaan.
Ja, foe yong hai is best fijn, en zo romantisch als je het wil.

Helaas gaat het vandaag niet om foe yong hai. Ik heb vandaag namelijk nasi gegeten. Nasi met kip en een eitje doorheen, en prei die ik eruit heb gevist. Nasi waarin ik een stukje eierschaal heb ontdekt (heb er geen foto van gemaakt, ik ga achteruit, ik weet het) dat er volgens mij niet in hoorde te zijn. Vond ik vrij jammer. In China zelf zijn er denk ik minstens tien keer zoveel Chinezen als hier maar ik weet zeker dat geen van hen zo’n grote fout zou maken. Op basis daarvan heb ik besloten dat de stand 1-0 is in het voordeel van de Chineze Chinezen.
(En ik mag dat zeggen, want ik heb Chinees bloed.)
Ik weet zeker dat de foe yong hai der daar romantischer uit ziet.